Pewnie należę do nielicznego grona, tych którzy nie lubą, nie uznają walentynek. Powodów co do negatywnego nastawienia względem „14 lutego”jest kilka. Do głównych z nich należą: marketingowa oprawa która, umniejsza istotę wartości „bycia”, siła medium niejako dyktuje że tego dnia „powinniśmy” coś kupić, coś powiedzieć oraz „ubrać w odpowiedni symbol”. Uczucia zostają sprowadzone do plastikowego „obrazka”. Który wygląda ładnie jest słodki ale to wszystko.

Brakuje tego czegoś… przemawiają do mnie drobne gesty, podyktowane głosem serca a nie wyznaczone przez datę, spęd marketingu nie jest dla mnie autorytatywny. Istotne jest okazywanie sobie ciepła na co dzień. W te dobre i złe dni. Oczywiście 14 luty stanowi symbol, jednak jest to wyłącznie symbol bez wartościowych znaczeń jak dla mnie.