Aborcja jest tematem trudnym. Wzbudza on, wiele skrajnych emocji, czemu nie ma się co dziwić chodzi przecież o życie. Mieszają się tutaj skrajne aspekty: etyczno- moralny, prawy oraz „wolny wybór kobiety”; widać wyraźnie, iż pozostają one ze sobą w sprzeczności.
Żyjemy w kraju, o bardzo konserwatywnych schematach myślowych. Który z jednej strony, jest bardzo zasadniczo – moralny, z drugiej zaś strony mamy „podziemia” bez granic, w których to liczy się kapitał- zysk. Nie ma tam kurtyny etycznej, jest za to – biznes.
Pojawia się wizja kobiety w ciąży- która to, nie chce być matką. I teraz wysuwa się pytanie- co taka kobieta powinna zrobić? Czy powinna urodzić dziecko i oddać je do adopcji?, czy też powinna je zaakceptować ? a może powinna poszukać innego rozwiązania? może najpierw, powinna odpowiedzieć sobie, na pytanie dlaczego nie chce być matką? Czy kierują nią względy socjalno – bytowe?, czy może zdrowotne, a może po prosu nie jest gotowa? Widać iż pytania namnażają się względem siebie.

Są sytuacje w których Polskie Prawo, zezwala na legalną aborcje są to trzy sytuacje:Polskie prawo zezwala na dokonywanie aborcji jedynie w trzech wypadkach:
Gdy ciąża jest wynikiem przestępstwa;
Gdy ciąża zagraża życiu lub zdrowiu kobiety;
Gdy u płodu stwierdza się ciężkie i nieodwracalne wady.
Jednak z wielu źródeł wynika iż, kobiety które mogłyby dokonać, legalnej aborcji w myśl litery Prawa. Tego nie czynią, rodzą dzieci pomimo tego, że same mogą stracić własne życie, jest to często świadectwo Miłości matki do dziecka. W której nie ma, miejsca na chłodne kalkulacje , a tym bardziej na, wahanie się co do tego, jaką podjąć decyzje. Ona jest oczywista dla Prawdziwej Matki – Mamy…
Jest to dość często spotykany paradoks o którym teraz słów kila. Spotykałam całe grono kobiet które, bardzo pragną być mamą, jednak ze względów zdrowotnych, nie mogą mieć dziecka lub też mają problem z donoszeniem ciąży. Jednak pomimo, wielu trudności i przeszkód nie poddają się. Wierzą i walczą o maleństwo. Kolejny raz, ujawnia się niesprawiedliwość. Jedna kobieta pragnie dziecka całym sercem , leży miesiącami w szpitalu walcząc o jego życie. A inna kobieta równie mocno pragnie ale czegoś zgoła odmiennego, tego by nie być mamą.

Przyznam że, podczas pisana tegoż wątku, postanowiłam prześledzić opinie kobiet, które to zamierzają poddać się aborcji bądź już jej dokonały. Poczyniłam takie kroki, ponieważ chciałam poznać ich motywy.
Czuje się zobligowana do śmiałego stwierdzenia, zbudowanego na bazie informacji, zgromadzonych na tematycznych i docelowych forach :iż Kobiety tam piszące, dzielące się, „swoimi radami” chyba nie różnią się, zupełnie od Nazistowskich- „Hitlerowców”… owe rady, niedoszłych mam lub nie zamierzających nimi być, mnie zmroziły. Nie będę przytaczała, zamieszczanych sformułowań, ponieważ aż przykro było mi je czytać.

Proszę mi wybaczyć za szczerość ale, nie mogę się oprzeć chęci bycia prawdziwą, w wysuwaniu osobistych przemyśleń względem, waszych sformułowań wobec Dziecka!!! Oczywiście że macie własne prawo do decydowania o własnym ciele, swojej fizyczności…i nikt ani nic za was nie podejmie decyzje…
Ale drogie Panie „dziecko nie jest, jak drzazga którą trzeba szybko, wydłubać bo uwiera”!!!!
Drogie Panie, jeśli nie możecie bądź nie chcecie zostać mami – z mojej strony jedna maleńka sugestia: piszcie, mówcie o swoich ciążach jeśli tego chcecie, jeśli jest to wam potrzebne.
Ale przynajmniej nie wyrażajcie się o dziecku nadając mu „wulgarny przymiot” niczym imię…Tyle chyba możecie zrobić?

Ten tekst, nie ma na celu, stawiana w złym świetle kobiet które, decydują się na uśmiercenie własnego dziecka.
Każda z kobiet która, tego dokonała musi z tym żyć. Nie można, żadnej kobiety zmusić do miłości dziecka. To trzeba mieć w sobie, można się nauczyć miłości lecz trzeba tego bardzo chcieć. Ja nie popieram aborcji, z wielu powodów; głównym z nich jest to że ciąża jest uprzedmiotowiona. „Gdy nam pewna rzecz zawadza np. w domu, pozbywamy się jej, wyrzucamy ją na śmietnik”- A kobieta która, nie chce mieć dziecka – szuka gabinetu płaci; „pozbywa się dziecka” – w akcie dokonywanej aborcji – w efekcie której – „dziecko zostaje wyrzucone do śmieci”. (Symbolika porównawcza jest, jedynie „symboliczna”dla uświadomienia uprzedmiotowienia, które jest rzeczywiste a nie ideologiczne).
Brzmi to strasznie, ponieważ jest to straszne i nie ma co do tego wątpliwości.
Pozostaje mieć nadzieję- Ku godności dla Nienarodzonych!!!