Przyznam że nie zastanawiałam się nad tym nigdy dłużej, niby takie oczywiste, a jednak nie zupełnie. Wystarczy że sięgnę pamięcią wstecz i faktycznie, mogę potwierdzić zaakcentowany wątek. Popełniłam kilka błędów gdy działałam pod wpływem impulsu – zdenerwowania, co gorsza decyzje które podejmowałam miały swoje konsekwencje nieodwracalne.

Dzisiaj z perspektywy czasu muszę przyznać iż zrobiłabym zgoła odmiennie… teraz wydaje się zasadne wspomnieć- dlaczego o tym piszę hmmm z bardzo prostego powodu, mam nadzieje że na moich błędach ktoś się czegoś nauczy. Dzisiaj mam świadomość tego że, moja bierność czy wręcz wycofanie się z pewnej aktywności zawodowej niebyła podyktowana logicznymi argumentami lecz- stałam się ofiarą pozornie „dobrych rad”. Zabrakło wiary w samą siebie oraz odwagi to tego by wykazać się swoja kompetencją…

Źródeł zdenerwowania może być wiele; wiedząc o negatywnym wpływie jaki może na nas wywrzeć zdenerwowanie, wato jest zastanowić się jak nad nim zapanować? Jest na ten temat wiele opinii, jedne odwołują się do naprawczych dróg – medytacja oraz psychoanaliza; inne te mniej ingerujące wydają się być właściwsze ponieważ nawiązują do „centralnego miejsca – jakim jest konflikt” który to odpowiada za wystąpienie zdenerwowania; odpowiedzią „naszą” na zdenerwowanie powinno być w myśl teorii wycofanie się… które ma na celu wyłączenie czynnika emocjonalnego a co za tym idzie „ochłonięcie” zbliża nas do myślenia racjonalnego. Które to często bywa, odmienny od myślenia pod wpływem impulsu czy emocji.

Kolejny raz wyłania się aspekt mówiący o chłodnej kalkulacji, ale co trzeba podkreślić jest to daleka kategoria od często spotykanej „chłodniej i wyrachowanej wręcz egoistycznej kalkulacji”/ Owa chłodna kalkulacja w tym ujęciu które nawiązuje do działania racjonalnego wolnego od błędu jest kalkulacją zdrową – pozytywną.