Nie jest to proste zagadnienie, podjęcie się tego wątku nie stanowi o mojej wiedzy na tenże aspekt egzystencji ludzkiej. Owo podjęcie wynika z pobudek czysto subiektywnej potrzeby( w tym miejscu w którym się znajduje obecnie w życiu determinuje taką a nie odmienną specyfikę problematyki…)

Przygniata mnie codzienny bieg – walka o życie tylu niewinnych dzieci, które tak pięknie walczą o życie – dlaczego takie istoty są tak bardzo doświadczane? Dlaczego tak cierpią? Dlaczego niedany im jest beztroski sen… Nie umiem i nie chcę odpowiadać na te pytania. Cierpienie wywołuje we mnie uczucie bezradności… Wielcy pisali iż śmierć jest nieunikniona więc nie ma co nad nią się rozwodzić ale… jak ją odsuwać dając tym samym, jeszcze trochę czasu….tym którzy tak bardzo chcą żyć!!!…