Pożegnanie pana Profesora jest bez wątpienia jednym z trudniejszych momentów dla Polskiej nauki. Leszek Kołakowski to wybitna osobowość o wybitnym intelekcie ale i głębokiej wrażliwości i jakże ludzkiej Twarzy… Serce Profesora było otwarte na to co trudne i ważne, na to co „bolało i raniło”. Podejmowanie trudnych spraw sprawiało iż stawaliśmy się bliscy ich zrozumienia – za sprawą Ciekawości Profesora … Taka Osobowość była Tylko jedna – nikt nie zdoła zastąpić nigdy tego wybitnego Mistrza jakim dla mnie Był Leszek Kołakowski…

Mówił Pan że starość daje tę siłę nad młodością której młodość nigdy nie zdobędzie, w owej sile zawarł Pan Mądrość płynącą z doświadczenia i szacunku do tego kim się jest… By być w swoim wieku z szacunkiem i powagą dla samego siebie… Żegnam dziś z wielkim żalem i smutkiem w sercu tak cudownego Człowieka …