Apokalipsa jest tym o czym współcześnie uprawia się wiele polemik. Nie ma się co dziwić, od zarania dziejów „objawienia” – apokalipsa budziły wiele emocji. Ale czym tak naprawdę jest koniec świata? To jest bez wątpienia trudne pytanie, jedni mówią iż z końcem świata mamy do czynienia codziennie – ponieważ według twierdzeń wierzących koniec świata następuje wraz ze śmiercią człowieka. Każdy człowiek stanowi istotną część składową która wpływa na struktury tego świata. A inni przymykają na takowe twierdzenia oko, Racjonaliści odwołują się bardziej w stronę zmian, to coś jak koniec jednego rozdziału by móc przejść płynnie dalej – właśnie w owo dalej. Wymiar filozoficznych rozważań jest wielce nie ograniczony i dobrze. Koniec świata – namysł nad nim prowokuje nas żyjących do namysłu nad życiem.

Groźba „nikt nie, zna dnia ani godziny końca” – przestrzega przed tym by nie być Fałszywym lecz by być dobrym i sprawiedliwym, bo gdy nadejdzie owy koniec nie zdołamy się „wybielić”. No tak, ale czy wobec tego, żyć mamy w nieustannym strachu? To chyba nie miało by większego sensu, utracili -byśmy z oczu istotę życia.