KARDYNAŁ DZIWISZ WYSYŁA WIELKOPOSTNY LIST DO WIERNYCH
Wiele czytamy o zdobywaniu, zmienianiu się by wpasować się do naszego nowego „świata” a tymczasem zapominamy o uniwersalnych wartościach, które to zbudowały nas jako ludzi otwartych .. Gdy odchodził od nas Jan Paweł II – potrafiliśmy się jednoczyć, czyniliśmy zrywy wiary; wobec Boga – nie czyniliśmy muru pomiędzy nami a Kościołem – dobrze było – być uduchowionym…Ale jakiś czar prysł i uniesienie opadło a wraz z nim aktywność w byciu- wiernym – w tymże praktycznym wymiarze. Być może nie zdajemy sobie sprawy z tego że staliśmy się „więźniami” posiadania. A co za tym idzie, nie potrafimy być arbitralni wobec samych siebie, by wydać wyrok co do naszych czynów, celów – priorytetów, nałogi, tak generalnie trucizny naszego świata wciągają nas we własny trudny wir. – Boje się by nie sprawdziły się słowa S.Dziwisza „Upadł przed kusicielem i oddał mu pokłon” – bo co wówczas się stanie – wybierzemy zły autorytet, będziemy mu wierni nie mając świadomości popełnianego zła?Być może i tak się stanie, bądź już się dokonuje zło.
Czas postu, czas refleksji- nad życiem, przemijaniem- nad naszym zmienianiem się; mam wrażenie że nieustannie stajemy się bardziej podatni na wpływy, dlatego nie można ulegać a trzeba stawać się ; silnym, pewnym tego co nam dane w momencie oczyszczenia z grzechu pierworodnego…
“Człowiek może się tak bardzo zaangażować w zdobywanie i pomnażanie dóbr, że już na nic innego, nie ma czasu i chęci. Nie ma czasu i sił na spotkanie z Bogiem, na udział w eucharystii, modlitwę, pogłębianie wiary, spotkania i rozmowę z najbliższymi”Kardynał Stanisław Dziwisz