“Spotkanie moich refleksji i moich wspomnień; moich odwiecznych tematów (egzystencjalnych i estetycznych) i moich odwiecznych miłości”. Tak Milan Kundera doprecyzowuje tytuł swojej najnowszej książki, zbioru szkiców, rozmyślań, impresji. Ten eseista jest nad wyraz – prawdziwy w swej prawdzie nie wielu tak potrafi. To trochę mam wrażenie taka apokalipsa a może jakaś mistyczność – w pokazaniu prawdy o samym sobie ale bez dosłownego wydźwięku lecz z dystansem – nie wielu tak potrafi, jemu się udało… Poznajemy niby już wcześniej poznane rozważania na temat znanych dzieł w zupełnie innej odsłonie- to jakby doświadczyć nowej prawdy, dotknąć jądra znaczeniowego raz jeszcze i to inaczej…