To wątek na dziś, z wielu powodów taki a nie inny…

Często snujemy plany na przyszłość, wytyczamy sobie jakieś cele, nie mamy wówczas pojęcia iż za rogiem, czyha chytry lis, co zwie się „kolei losu” – i czasem śmieje się z nas bo on, wie, jak u nas będzie a jak nie będzie… My nie możemy być okryci pychom własnego bycia, sławetnym, karierowiczem… Bo NIE jesteśmy niczym ponad byciem trybikiem. To tak jak w piosence Maryli Rodowicz pt. „łatwopalni” są ludzie z papieru co rzucają się na wiatr; są ludzie z kamienia co będą wiecznie trwać… od co, cała prawda. Ale do sedna – uważam że nie ma sensu odkładać „na półkę” tego co nie zostało zrobione ponieważ – życie bywa tak bardzo przewrotne że możemy nie zdążyć… czegoś zrobić ważnego – bo przecież nie wiemy jakie los ma wobec nas plany, prawda? Nie chodzi też o to, by zachowywać się paranoicznie- istotna jest w życiu równowaga… Jednak trzeba mieć w naszym życiu – świadomość tego że nasze życie potrafi być bardzo kruche –to jest przykre ale prawdziwe .