Naukowe dowody, wskazują na istotną rolę procesu poznawczego, jako jednego z wiodących procesów poznawczych człowieka. Co zrobić – gdy występuje „świadoma” pasywność ze strony podmiotu wobec rzeczywistości? Jawi się wobec tego faktu, nie mała problematyczność sytuacyjna gdyż owo skostnienie wobec praw natury, zmiennych zależnych jak i pośredniczących może wpłynąć uwsteczniają-co wobec podmiotu, lub też nie dokonuje podmiot rozwoju zgodnego z daną fazą rozwoju. Poznawczość podmiotu odbywa się w wymiarze wewnętrznym (introspekcja może być pomocna – wzmacnia owy proces). Czynniki zewnętrze środowisko; związki relacyjne, proces bycia podmiotem działającym w wymiarze biologicznym, ekonomicznym- stanowi nie rozerwalny łańcuch z procesem poznawczym. Gdy dany podmiot nie przyjmuje udowodnionych argumentów vel teorii za prawdziwe – nie buduje wiedzy – subiektywnej na „tym co naukowe” a opiera się głównie na własnej intuicji nie integruje się z całym procesem poznawczym. Owa pasywna postawa wobec czystej kognitywistyczni sprawia że mamy do czynienia z epoką kamienia łupanego;