Tak czasem bywa że, dochodzimy do wniosku iż coś musi mieć swój koniec. Pisanie nie należy to prostych – „czasownikowych zajęć” – ale bywa ciekawe… ; jednak nie można, czegoś ciągnąć w nieskończoność. Trzeba wytyczać sobie nowe cele i je realizować – a- by tego dokonać trzeba pozamykać inne rozdziały/ te niezamknięte. Życie mnie zobligowało do tego by, żyć prawdziwie w zgodzie z tym co mówi mi serce= zamykam mój rozdział z ciekawą.

P.S za jakiś czas na ciekawej umieszczę Wspomnienie o Poli Wesołowskiej kochanej bohaterce która pięknie walczyła pokazując nam wszystkim jaką wartość powinno mieć życie.

Pola nauczyła nas – swych przyjaciół, jakim darem bywa życie, trzeba umieć z niego czerpać garściami. Bo mamy je tylko jedno. Nigdy nie wiemy kiedy nadejdzie kres, naszej ziemskiej wędrówki, wobec tego trzeba starać się żyć tak, by być to tej chwili przygotowanym. Wielu ludzi trąca swój „czas” to- „tu to- tam” tracąc go bez powrotne.