Choć często, odczuwam niezgodę co do jego „działań” względem życia. Trudno jest przyjmować z ufnością, ból, cierpienie, utratę i to w wielu aspektach życia… Lecz staram się, bo gdzieś tam w środku mam nadzieje iż to wszystko, ma jakiś głębszy sens. Którego co prawda nie jestem w stanie zrozumieć, ale staram się. Z różnym skutkiem, czasem ufność wygrywa a czasem zostaje ona zachwiana. Pewnie tylko ideał byłby w stanie być, wierny ufności- niezachwianie. A jeśli targają siły niezrozumienia- i pytania typu „dlaczego”, widać ufność wymaga wyćwiczenia i pokory której mi jeszcze brakuje.